Rozdział czwarty: Wspomnienia

- Witaj w gildii Fairy Tail...

Usłyszałem tylko nim dostałem w twarz czymś niebieskim i niesamowicie mięciutkim. Kiedy obudziłem sie na tyle by zorientować się, czym dostałem to wówczas zauważyłem kolejny nadlatujący obiekt w moim kierunku. Była to patelnia, przed która zręcznie zrobiłem unik nim ta dosięgła mojej twarzy. Kiedy naczynie uderzyło w drzwi za nami usłyszałem krzyki i odgłosy walki. A kiedy spojrzałem na źródło owego rozgardiaszu zobaczyłem jeden wielki kurz unoszący się nad ziemią i masę twarzy, pięści i Bogowie jedni wiedza, czego jeszcze. Całe gildia po prostu była w środku walki.

- Eee, o co tutaj chodzi?- Spytałem niebiesko włosa dziewczynę jednocześnie cały czas patrząc na wałczących magów z obawy, że dostanę po raz kolejny czymś w twarz. Dziewczyna zobaczyła widocznie moja minę, bo się leciutko zaśmiała.

- To pewnie Julia i Gale się kłócą- odpowiedziała niewinnym głosikiem cały czas się uśmiechając.

- Carol! Nic ci nie jest? - Usłyszałem zatroskany głos z mojej lewej strony, gdy odwróciłem wzrok zobaczyłem białego exceeda lecącego w moją stronę. Dopiero wtedy spojrzałem na niebieskie miękkie "coś”, co mnie na dzień dobry powitało solidnym ciosem. Był to młody exceed.

- Carla, nic mu nie będzie- powiedziała moja niebiesko włosa towarzyszka.

- Gin, co ty tutaj robisz? Miałaś być na misji, co znowu się zgubiłaś?- Spytała biała kotka. Gin, dziewczyna, która mnie przyprowadziła do Gildii zaczęła się nerwowo śmiać i pocierać tył głowy- A ten to, kto?- Spytała kotka przyglądając się mi i siłą wyrywając mi z rąk exceeda. Gin wzruszyła ramionami.

- Kręcił się koło gildii, więc go zabrałam do środka- odpowiedziała lekkim tonem- A tak w ogóle. Nie przedstawiliśmy się sobie- powiedziała tak jakby dopiero teraz sobie to uświadomiła.

- A wybacz... Jestem...

- A o co w ogóle poszła ta bójka? (Zignorowała mnie -_-) - spytała Gin.

-Gale znowu próbował poprosić Julię o chodzenie. Wiesz jak ona źle znosi facetów- powiedziała Carla, w chwilę później usłyszałem przeraźliwy krzyk, nienależący do żadnej ludzkiej istoty:

- JA NIENAWIDZĘ FACETÓW!!!- Głośność tego wyznania była tak wysoka, że nie miałem żadnych złudzeń, że słyszeli to wszyscy na kontynencie. Nie mogłem jednak zobaczyć źródła tego krzyku, ponieważ nadal kurz unoszący się na walczącymi nie opadł.

- Taa...- Skomentowała to Gin.

- Erza może być z niej dumna, wykapana mamusia. Oczywiście, jeśli chodzi o walkę- dopowiedziała Carla.

-, Ale jest też bardzo ładna. Ach, jak ja bym chciała mieć takie powodzenie jak ona- westchnęła ciężko Gin. Całkowicie mi nie przeszkadzało to, że mnie zignorowały, ale jednak przysłuchując się im miałam wrażenie, że rozmawiają o kimś mi dobrze znanym. Erza. Gdzieś słyszałem jej imię...

Ale w momencie, gdy szukałem w pamięci wspomnień zobaczyłem coś innego, coś, co zupełnie wytrąciło mnie z równowagi. Otóż pył i kurz opadł i zobaczyłem czerwono włosom demonicę, która mocno trzymała jakiegoś zapłakanego chłopaka i lała go ile wlezie. Dookoła nich było kilka innych osób korzystających z okazji do bicia. Ale tylko ona przykuła moją uwagę. Szczególnie jej oczy pełne nienawiści i gniewu. Była demonem w czystej postaci, a jednocześnie widziałem w niej piękno, jakiego nie zignorowałby żaden mężczyzna. Choć muszę się przyznać, bałem się jej.

- I tak będziesz MOJA- zawołał Gale po kolejny ciosie. To był błąd, ponieważ Julia, kiedy usłyszała te słowa wpadła w prawdziwy szał. Widziałem, co miało za chwile się stanąć czułem jak się zbiera wokół niej magia. Ale w momencie, gdy miała rzucić jakiś czar zobaczyłem łuk błyskawicy, który przebiegł poklei po walczących ze sobą magach. Błyskawica dotknęła wszystkich w tym nawet Julię.

- No i mistrz się w końcu obudził- powiedziała Carla kąśliwym głosem. Ja natomiast natychmiast zacząłem się rozglądać za magiem, który potrafił wyczarować tak potężny piorun, że trzynaście walczących ze sobą osób poraził tak, że wyglądali jak przypalone frytki. Nie było trudno odnaleźć mistrza. Stał u szczytu schodów z założonymi rękoma i rzucał gromkie spojrzenie na leżących magów. Był niesamowity wysoki i umięśniony z płaszczem zarzuconym na ramionach. Obok niego stała białowłosa uśmiechnięta kobieta w różowej sukience, która trzymała w dłoni tace. Oboje byli w średnim wieku.

- CO TO MA BYĆ?- Spytał głośno mistrz- JAK MOŻECIE TAK ROZWALAĆ BUDYNEK NASZEJ GILDII?! ZARAZ MI TU BRAĆ SIĘ ZA MOPY, SZCZENIAKI I DO WIECZORA MA BYĆ TU BŁYSK!!!

Gromadka młodocianych magów wstała z ociąganiem się o zaczęła sprzątać, ale Julia nie miała takich planów. Od razu, gdy wstała ruszyła do wyjścia. Widziałem cień gniewu wymalowany na jej twarzy.

- A TY GDZIE???- Zawołał mistrz. Julia przystanęła odwróciła się na pięcie i rzuciła w mistrza gildii sztyletem. Nie zauważyłem nawet jak i skąd go wzięła. Sztylet wbił się w poręcz tuż obok głowy mistrza gildii.

- Na misję idę, nie mam zamiaru sprzątać tego bajzlu, bo to nie ja go zrobiłam- powiedziała i wyszła. Nawet nie spojrzała na mnie, za co byłem jej niezwykle wdzięczny.

- Ta dziewucha jest niemożliwa- powiedziała mistrz na tyle głośno, że wszyscy go słyszeli.

- Laxus, to córka Erzy. Nie spodziewaj się po niej łagodności- powiedziała białowłosa kobieta kładąc rękę na ramieniu mężczyzny i uśmiechając się do niego promiennie. Mistrz spojrzał na kobietę i obdarzył ją równie czułym uśmiechem.

- Hej Mira-san!- Zawołała Gin wesoła machając do białowłosej kobiety. Mira-san spojrzała na nią cały czas się uśmiechając- Mamy nowego członka Gildii- zawołała pokazując na mnie. Poczułem na sobie wzrok całej gildii.

- Witaj...

- Ej, może to ja powinienem zdecydować, czy ten młokos nadaję się do naszej gildii- spytał mistrz podchodząc do mnie. Poczułem nagle uścisk w żołądku i pot ściekający mi po plecach, gdy obdarzył mnie tym swoim ostrym spojrzeniem. Obrzucił mnie badawczym spojrzeniem, po czym ostro spytał- Jak się nazywasz, młokosie?

- Heart...- Znowu ta blokada- Usui Heart, miło mi pana poznać- powiedziałam ukłaniając się.

- Heart, huh?- Spytał nadal mnie obrzucając tym swoim spojrzeniem, pod którym czułem jak blisko mnie jest podłoga-, Jakiej magii używasz?

To było nie łatwe pytanie. Potrafiłem czarować, mój mistrz i pan zadbał o moją edukacje w tym kierunku, ale przez tą obrożę, moja magia została znacząco ograniczona.

- Uczyłem się magii Elementów Żywiołu- odpowiedziałem. Była to częściowa prawda, ale nie chciałem więcej zdradzać o sobie i swoim życiu.

- Magia Elementów, huh? No dobra...

- Witaj w Gildii- zawołała Mira-san pojawiając się nagle obok mężczyzny- Gdzie chcesz znaczek?

- Znaczek?- Spytałem nie za bardzo rozumiejąc, o co jej chodzi.

- Ej! A czy ja wyraziłem zgodę?

- Na prawym ramieniu?- Spytała białowłosa całkowicie ignorując mistrza. Przytaknąłem tylko- Jaki kolor?

- Czarny...

W tej chwili Mira-san podwinęła mój rękaw i odbiła czarny znak gildii Fairy Tail. Kiedy zobaczyłem ten znak poczułem, że gdzieś już widziałem ten znak? Ale nie mogłem sobie przypomnieć, gdzie.

- Ej!- Powtórzył mistrz. Ale było juz za późno stałem się członkiem Gildii.

- Trzeba ci znaleźć mieszkanie- powiedziała Mira- Bo nie mieszkasz w Magnoli, prawda?

- Nie przybyłem dzisiaj...

- Yui!- Zawołała Mira-san odwracając się do młodej blond włosej dziewczyny siedzącej przy barze. Dziewczyna od razu odwróciła się i spojrzała pytająco na Mirę- Macie jakieś pokoje wolne w tej waszej kamiennicy?

Yui przez chwilę zastanawiała się, po czym spojrzała na mnie i uśmiechnęła się.

- No pewnie! Mamy jeden wolny pokój. Mam go tam zabrać?- Spytała Yui.

`````

W chwile później stałem pośrodku czystego zadbanego pokoju. Czując dziwną aurę unoszącą się wokół tego miejsca.

- Czynsz wynosi 70000 kryształów. Proszę dbaj o ten pokój. Właściciel jest chorobliwie czuły na punkcie tego pokoju. Zostawię was samych, abyście mogli się zaaklimatyzować. W razie jakiś pytań jestem w pokoju numer 3 na parterze. Powodzenia- powiedziała Yui wychodząc. Ja stałem nadal pośrodku pokoju i przyglądałem się mu z coraz większym przekonaniem, że ten pokój jest mi znany. Zwłaszcza unoszący się w nim zapach. Był mi znany, taki piękny jak czułe uściski… mamy. I wtedy to zobaczyłem… Jej uśmiech, kłótnie i przyjaciół, którzy byli tutaj częstymi gośćmi. Widziałem blondwłosego mężczyznę przytulającego mamę, różowowłosego mężczyznę z niebieskim kotem wchodzącego do pokoju przez okno. Kobietę podobną do Juli szperającą w komodzie i pół nagiego mężczyznę siedzącego w fotelu. I w tym wszystkim był jej uśmiech jej radość jej miłość. To były jej wspomnienia. Moje wspomnienia. To było niczym lawina uczuć myśli i niezrozumiałych słów przewijająca się przez ten pokój. To był pokój mamy…

Zemdlałem. 

``````````````````

Gomenasai!!! :( 

Wczoraj bawiłam się korektą obu rozdziałów i już miałam genialnie zapisać poprawki, ale mi prąd wyłączyli ;/ i wszystko poszło się... Dzisiaj będzie tylko jeden rozdział, ponieważ nie mam już sił po dzisiejszym dniu się znowu bawić w korektę. Ale drugi rozdział będzie w środę, bo jutro nie dam rady (wracam do domu po 20, więc wiecie jak człowiek jest wtedy zmęczony od rana...) WYBACZCIE MI TO, PROSZĘ :( ale ja i sprzęt elektryczny.... 

Miłej lektury 

Ushio :)